Zawiodłem się na rządowych specjalistach od komunikacji społecznej, którzy okazali się być tylko specjalistami od propagandy partyjnej. W dodatku nie potrafią przyznać się do błędu i uparcie twierdzą, że materiały opisywane w środowym "Dzienniku" to nie propaganda partyjna tylko "zwykły przegląd wypowiedzi ministrów i polityków koalicji".  Już każdy maturzysta wie, że profesjonalnie sporządzony "przegląd wypowiedzi"  ma swoich konkretnych autorów, dokładny czas i miejsce tej wypowiedzi - bez tych informacji może być tylko plagiatem lub... ściągawką przygotowaną przez "kreatywnego marketingowca politycznego". "Przekazy Dnia" w swojej formie i treści jawią się być najzwyklejszym dokumentem propagandzisty, który ma na celu ułatwić sobie oddziaływanie na własnych agentów wpływu poprzez pouczanie ich jak mają występować w roli agitatorów. Komunikaty przygotowane według technik tzw. "szarej propagandy", gdzie można domyślać się nadawcy za to oczywisty jest cel jaki ma osiągnąć u odbiorców. Technika często używana przez spin doctorów a także w marketingu i to nie tylko politycznym.

Dobrym znakiem jest dla mnie zachowanie polskich mediów: to żenujące działanie partyjne nazywają w zdecydowanej większości  dziennikarze dokumentem przygotowanym przez marketingowców. Na szczęście, gdyż takie działania komunikacyjne nie mają wiele wspólnego z etyką public relations i byłoby wielkim nadużyciem nazywanie PR -em używanych przez rządowych marketingowców technik perswazyjnych. Propagandę nazywajmy propagandą i nie musi to być powód do wstydu gdyż w swoim źródłosłowie jak i genezie zawiera bardzo pouczające treści - pod warunkjiem, że nie ma tam insynuacji, kłamstw i rzeczy nazywane są po imieniu. Z "Przekazów Dnia" można rzeczywiście zrobić interesujący - nie tylko dla wybranych odbiorców - przegląd wypowiedzi z dokładnym wskazaniem ich źródeł.