"Nieważne co piszą, oby nie przekręcili nazwiska" - mawiał amerykański showman P.T. Barnum w XIX wieku, którego jedynym celem działań autoreklamowych było przyciągnięcie jak największej liczby widzów do swojego cyrku.

To Barnum także starał się przekonać, że "nie ma czegoś takiego jak złe publicity", gdyż każdy rozgłos można wymienić na pieniądze. Do niedawna uważałem, że cieszący się złą sławą w świecie profesjonalnego public relations P.T. Barnum znalazł sobie w Polsce godnych naśladowców w światku artystycznym, a tu pojawił się także interesujący polityczny aktor, który tworzy faktoid poprzez zadanie retorycznego pytania w rodzaju, "czy prawdą jest, że pobyty prezydenta w szpitalach mają związek z terapią antyalkoholową ?". Co prawda, pan poseł Palikot przeprosił już Prezydenta RP, ale wiadomość o blogu pana Posła jak i zawartej w pytaniu hipotezie została powtórzona przez liczne media wielokrotnie. Faktoid to opublikowana wiadomość przyjmowana jako prawda tylko dlatego, że ukazała się w mediach. Faktoidy używane są w negatywnej propagandzie i dlatego zastanawiam się, kiedy publicity (w złym stylu i smaku) pana Palikota chcącego zaistnieć w mediach ktoś niezbyt dobrze wykształcony nazwie tzw. "czarnym PR"?