Pytanie o polską innowacyjność wydaje się być pytaniem retorycznym. Nie jesteśmy innowacyjni. Potwierdzają to bezlitosne dla nas statystyki. W zeszłorocznym raporcie Komisji Europejskiej  EUROPEAN INNOVATION SCOREBOARD 2007 zajęliśmy jedno z ostatnich miejsc, z dala nawet od unijnych „średniaków”.  Jesteśmy wprawdzie optymistycznie klasyfikowani jako kraj „doganiający” wielką czołówkę, ale przy obecnym tempie rozwoju dojdziemy średnią unijną za..20 lat. Dlaczego tak daleko nam do światowej czołówki? Pomijając stopień rozwoju ekonomicznego naszego kraju, chciałam wskazać przede wszystkim na trzy aspekty:  system dystrybucji dotacji unijnych, powiązania (a właściwie ich brak) na linii nauka – przemysł oraz nasza kultura biznesowa.

W strukturze naszej gospodarki przeważający udział mają przedsiębiorstwa sektora MSP, które nie posiadają środków własnych na prowadzenie projektów badawczo – rozwojowych. Dodatkowo pieniądze z programów operacyjnych Unii Europejskiej, które mogłyby wspomóc tego typu przedsięwzięcia, nie zawsze trafiają do prawdziwych innowatorów. Poszukiwanie formuły bliskiej współpracy na linii nauka – przemysł jest również trudne. Świat nauki i biznesu na razie dzieli zbyt wiele, aby można było mówić o realnym współdziałaniu. Uczelnie kreują wiedzę tylko jako „dobro publiczne” a kariera naukowca w biznesie nadal jest postrzegana jako negatywna „komercja”. Udanych przykładów jeśli chodzi o współpracę nauka – biznes trudno szukać.  Pewnym światłem w tunelu jest dla przykładu sponsoring kilku polskich uczelni wyższych przez koncern chemiczny Ciech. Nie są jednak znane powszechnie inne,  udane przykłady takiej współpracy.  A co z naszą innowacyjnością? Polakom nadal brakuje kultury poszukiwania innowacyjnych rozwiązań, jesteśmy sprytni – ale nie innowacyjni. Doskonale wiemy jak pozyskać pieniądze unijne na zakup potrzebnych nam środków, ale boimy się pójść o krok dalej, boimy się szukać „nowego” i iść pod prąd. Brakuje nam propagandy sukcesu, informacji o ludziach którym udało się wystartować z czymś naprawdę innowacyjnym.

A dlaczego warto być innowacyjnym? Bo to się po prostu opłaca! Gary Hamel – guru współczesnego biznesu twierdzi, że aby być innowacyjnym należy „obalić dogmaty, zobaczyć niewidoczne, usłyszeć niewypowiedziane i reagować na emocje”. Żeby obalać dogmaty -  firmy muszą być nowocześnie zarządzane, promować innowacyjność i spostrzegawczość każdego pracownika. Tak zrobiła firma Apple, która wprowadzając na rynek iPoda prawdziwą innowację na rynku przenośnych odtwarzaczy MP3, w wielkim stylu pokonała konkurencję i wróciła do czołówki po wielu latach niebytu.  Czy Polska jest krajem innowacyjnym? Jeszcze nie. A więc do dzieła!