Jak wyglądało nawiązanie współpracy między GGC a Agon Shu? W jaki sposób Japończycy trafili do Pani firmy?

Przedstawiciele szkoły buddyjskiej Agon Shu przybyli do Polski, aby zorganizować w Oświęcimiu ceremonię palenia ognia Goma. Pomysł ten spotkał się wówczas z nieprzychylnością polskich mediów. Wtedy Japończycy zwrócili się o pomoc do kancelarii prawniczej DeBenedetti. Tam jednak uznano, że bardziej niż pomocy w kwestiach prawnych, Agon Shu potrzebuje wsparcia firmy wyspecjalizowanej w zarządzaniu kryzysami,. Dlatego prawnicy polecili Japończykom Glaubicz Garwolińska Consultants.

Jak wyglądają przygotowania do organizacji ceremonii palenia ognia Goma? Ile formalności należy dopełnić?

Przed dopełnianiem wszelkich formalności, należy precyzyjnie wyjaśnić, jak wygląda przebieg ceremonii palenia ognia Goma oraz jaki jest jej cel. Dopiero wtedy można zacząć starać się o uzyskanie zgody organów urzędowych – w tym przypadku, rządu Izraela. Pozyskanie przychylności władz rządowych oraz władz miasta jest bardzo trudne, jednak stanowi podstawę całego przedsięwzięcia. W przypadku organizacji uroczystości w Izraelu, nie mieliśmy praktycznie żadnych trudności z uzyskaniem pozwolenia od rządu.
Kwestiami organizacyjnymi można się zająć dopiero po wytłumaczeniu idei ceremonii oraz uzyskaniu potrzebnych zezwoleń. W tym przypadku przedstawiają się one podobnie, jak np. przy organizacji demonstracji, czy koncertu. Chodzi oczywiście o procedury takie jak: zabezpieczenie miejsca, uzyskanie pozwoleń od policji, straży pożarnej, itd.

Z jakimi reakcjami spotykacie się organizując uroczystość w Izraelu? Jest to przecież kraj inny od nas zarówno pod względem religijnym jak i kulturowym?

Obecnie jesteśmy w trakcie organizacji tego wydarzenia. Mamy wyłącznie pozytywne wrażenia, ponieważ Izrael jest jednym z najbardziej tolerancyjnych państw, a jego mieszkańcy stanowią jedno z najbardziej otwartych społeczeństw, które znam. Ich bardzo rozsądne podejście do życia i otwarcie na tego typu wydarzenia jest dla mnie fascynujące. To wszystko sprawia, że prace związane z organizacją ceremonii palenia ognia Goma przebiegają w bardzo przyjemnej przyjaznej atmosferze.

Czy są wspólne cechy w kulturze Dalekiego i Bliskiego Wschodu?

Nie ma chyba na świecie bardziej różniących się od siebie i odległych kulturowo, mentalnie, pod względem temperamentu, ekspresji i mentalności takich dwóch kultur, jak te z Dalekiego i Bliskiego Wschodu.

Czy mimo to można wyodrębnić cechy wspólne?

Istnieje teoria, że Japończycy to zaginione dwunaste plemię Izraela. W związku z tym, pewne cechy wspólne gdzieś tam mogą się pojawiać. Chociażby w sposobie robienia interesów, choć jest mi to bardzo trudno stwierdzić. Za to bez wątpienia cechą wspólną dla obu narodów jest tolerancja – jest imponująca zarówno u Izraelczyków, jak i mieszkańców Japonii.

Czy uważa Pani, że projekty z dziedziny cross-cultural communication staną się w ofertach agencji PR-owskich równie popularne jak np. PR korporacyjny?

Na pewno nie. Nie sądzę, żeby wszyscy mogli świadczyć takie usługi i zamieszczać potem w ofercie na zasadzie: press release, konferencja prasowa i dyplomacja w jednym. To jest specjalność firm, które szyją na miarę, czyli dopasowują swoją ofertę dla klienta. Są mniejszymi organizmami, ale za to bardziej wyspecjalizowanymi niż np. firmy PR-owskie współpracujące z reklamą i robiące PR produktowy. Cross-cultural communication jest już dziedzina wyspecjalizowanych firm PR-owskich zajmujących się w pewnym sensie prywatną dyplomacją dla tych korporacji, które na to stać.

Taka agencja musi przede wszystkim znać kulturę i zwyczaje tego kraju?
 
Tak, znajomość kultury i zwyczajów to podstawa. Musi przecież operować w obszarze innej kultury, na pograniczu nie tylko komercji, ale religii i polityki.

_________________________
Anna Garwolińska, prezes Glaubicz Garwolińska Consultants, niezależnej firmy PR należącej do sieci Worldcom PR Group
Rozmawiał: Michał Olędzki