Rada Etyki Public Relations wydała opinię w sprawie zgłoszonej przez Związek Firm Public Relations dotyczącej promocyjnej informacji prasowej Instytutu Monitorowania Mediów.

Zapraszamy do zapoznania się z treścią opinii:

1. Rada Etyki Public Relations (REPR) otrzymała wniosek Związku Firm Public Relations (ZFPR) o wydanie opinii w sprawie informacji promocyjnej Instytutu Monitorowania Mediów (IMM), powołującej się na współpracę z firmami zrzeszonymi w ZFPR, która została zamieszczona w Proto.pl. Informacja promocyjna IMM nie była w żaden sposób uzgadniana z firmami należącymi do ZFPR ani z samym ZFPR.
 
2. REPR uzyskała też stanowisko IMM, podtrzymujące wszystkie dane i oceny zawarte w informacji promocyjnej. Jednocześnie IMM krytycznie odnósł się do samej REPR, podważył jej obiektywizm i podważył prawo do wypowiedzi w tej sprawie.
 
3. Mimo przedstawionych zastrzeżeń IMM, Rada Etyki Public Relations postanowiła wydać opinię w tej sprawie ze względu na generyczny i powszechny w środowisku PR charakter zjawiska, tj. używania nazw firm, organizacji, produktów, relacji biznesowych, etc. w materiałach informacyjnych i promocyjnych innych instytucji, w tym agencji PR. Kontrowersja pomiędzy ZFPR a IMM stanowi jedynie punkt wyjścia do opinii REPR, która dotyczy wielu podobnych przypadków spotykanych w polskim i zagranicznym PR.
 
4. Według Rady Etyki Public Relations do dobrych praktyk w PR należy uzyskiwanie zgody klientów, partnerów biznesowych, kontrahentów i odbiorców na użycie ich nazw, marek, relacji biznesowych etc. w materiałach informacyjnych i promocyjnych innych firm, instytucji i agencji PR.
Z profesjonalnego i etycznego punktu takie zachowanie jest (i powinno być) standardem obowiązującym w polskim PR, podobnie jak dzieje się to w PR w innych krajach albo w innych branżach.
 
5. Przykładem tej dobrej praktyki jest konieczność uzyskiwania pozwolenia obu stron kontraktu (dostawcy oraz odbiorcy towarów i usług) na opisanie go w studium przypadku przeznaczonym do celów promocyjnych lub edukacyjnych.
 
6. REPR zwraca uwagę, że brak zgody kontrahenta na użycie jego nazwy w materiałach informacyjnych i promocyjnych albo niepoinformowanie go o takim działaniu stanowi naruszenie powszechnie obowiązujących standardów profesjonalnych w PR. Jednocześnie podważa zaufanie między uczestnikami życia gospodarczego i w istocie jest szkodliwe dla strony lekceważącej dobre praktyki PR, choć może jej przynieść krótkotrwały efekt promocyjny.